|
|
Voeren
op afstand. De bedoeling van dit artikel
is het voeren op verschillende afstanden, op een praktische manier te
bekijken. Aan het belang van dit onderwerp hoef ik geen uitgebreide inleiding
te besteden. Juist en goed voeren is één van de hoekstenen van succesvol
vissen. Het maakt niets uit of er met de vaste hengel, match- of andere
hengels sportief achter de schubben van de vis gezeten wordt. Feit is: de
hengelaar die zijn visvoerplek niet honderd procent opbouwt en onderhoud, ziet
de kansen op een geslaagde visdag wel sterk slinken. Zo simpel is dat nu
eenmaal. Natuurlijk wordt er op een slechte voerplek ook vis gevangen,
dikwijls zit er meer vis dan we er uit halen, het is gewoon meer aandacht
besteden aan voeren en bijvoeren. Een goede samenstelling en goed verzorgd
voeder is noodzakelijk, we zullen nooit het resultaat kennen als het voer niet
op de juiste plaats terecht komt. Ik stel voor dat we van start gaan met de
beschrijving van hulpmiddelen die we kunnen inzetten om op een bepaalde manier
te voeren/bijvoeren en om het voer op de juiste visafstand te plaatsen. Zo
zijn er diverse werppijpen of werpstokken en de katapulten in diverse
uitvoeringen. Ten eerste de werppijpen, deze zijn meestal uit een lange pvc
buis gemaakt met op het uiteinde een bocht in de vorm van een trechter, dan
ontstaat er een vulopening die we met een plug afstoppen. De voordelen van een werpstok zijn: Vlot en handig in gebruik. Echter geen
voordelen zonder nadelen. Het enige nadeel is dat er slechts een bepaalde
afstand mee gehaald kan worden, de wind speelt natuurlijk ook een rol. Met de
wind in de rug gooit men ongeveer 15 meter anders ongeveer 10 meter. Probeer
een zo gering mogelijke spreiding van maden te krijgen, eerst moet je zo
verticaal mogelijk proberen te voeren, en door het plots afremmen van de worp
ontwikkelen we een optimale vertreksnelheid. Door het gelijktijdig verlaten
van de maden in de vulopening worden ze geconcentreerd op de plaats van
bestemming afgeleverd. Een tip in
verband met de werpstok: Gebruik je zaden (
kempzaad en tarwe ) op een volgende manier. Maak de zaden de avond voor je
gaat vissen op de volgende manier droog. Schud de gekookte zaden in een
keukenzeef en laat ze een kwartiertje uitlekken. Vervolgens wikkelen we de
zaden in een keukenhanddoek, waarbij we zachtjes op de handdoek drukken zodat
deze het vocht opneemt. Daarna leggen we de handdoek open en wrijven de zaden
met de hand uit mekaar tot een dunne laag en dit laten we een uurtje of twee
drogen. Vervolgens schudden we dit lekkers in een doos die zonder deksel in de
frigo wordt opgeborgen. 's Morgens zijn de zaden aan de buitenkant droog en
kleven niet meer aan mekaar. Het resultaat is dan dat men iets verder kan
werpen. Wat echter nog belangrijker is, men kan ze geconcentreerder werpen.
Met natte zaden is dit een stuk moeilijker; in plaats van gegroepeerd terecht
te komen, trekken ze een lijn op het water. Dan de
katapult, deze is echter verboden in verschillende landen omdat ze vaak als
wapen worden beschouwd. Het is echter hét hulpmiddel bij uitstek voor het
vissen op lange afstanden. Katapulten zijn verkrijgbaar in verschillende
uitvoeringen. Zoals bij de werpstok is er eveneens een verschil tussen een
katapult voor het wegschieten van maden- zaden of voederballetjes. De
constructie en het gebruik van deze twee soorten is dan ook verschillend.
Vergeet het, met slechts één katapult in de hand kan men alle klussen
klaren. Gebruik een katapult steeds waarvoor hij werd ontworpen en dan pas
zullen de resultaten optimaal zijn. Een madekatapult is opgebouwd uit een
frame in kunststof dat niet plooit als het belast wordt en voorzien is van
zachte elastieken. Als cup voor het wegschieten van maden, zaden en casters
wordt veelal gebruik gemaakt van een puntzakje in stevig kunstleder met een
aantal gaten om de lucht door te laten. Dit puntzakje is verkrijgbaar in
diverse soorten afmetingen naargelang het hoeveelheid aas dat we willen
wegschieten. Voor voerkatapulten wordt een steviger frame gebruikt, meestal
uit vol aluminium, omdat ze een hogere belastingen moeten kunnen weerstaan. De
elastieken zijn dikker en relatief stug. Dat is nodig om een voerbal van
formaat een ruime afstand uit de kant weg te schieten. De cups van de made
katapults zijn ongeschikt voor het gebruik met voerballen. Zodra we de
elastieken onder spanning zetten, leggen de zijkanten van bijvoorbeeld het
gaasmat-cupje zich netjes rond het voerballetje zonder dit te vervormen. De
gaasmat-cups zijn in het midden en aan de buitenkant voorzien van een extra
versteviging waaraan een lus in kunstleer werd gestikt. Deze lus dient als
trekhulp voor het onder spanning brengen van de elastiek. De hamvraag....
steeds op dezelfde afstand schieten, hoe doen we dat? Men moet steeds dezelfde
trekkracht op de elastieken uitoefenen, en men gebruikt steeds voerballen van
het zelfde formaat. Om de voerbal steeds over eenzelfde afstand te water te
laten, moeten we bij ieder schot trachten de elastieken onder dezelfde
spanning te brengen. Het schieten met klevende maden gaan we als volgt te
werk. We gieten de maden op een redelijk fijnmazige zeef en schudden er flink
mee over heen en weer, zodanig dat de maden ontdaan zijn van het zaagsel of
polenta waarin ze gekocht werden. De maden moeten zuiver zijn en dat is een
eerste vereiste! Vervolgens doen we de maden in een plastieken bak en wel
zodanig dat ze niet te dicht op elkaar liggen, een centimeter maden is prima.
Dan nemen we een plantenspuitje en benevelen we de maden, dan een speciale
maden binder en gebruiken we de gepaste hoeveelheid (vermeld op het gekochte
artikel) poeder en verdelen deze over de maden. Daarna met de vingertoppen
door de maden, kwestie van het kleefspul te verdelen. Dan is het tijd om het
geheel te laten rusten en niet meer aan komen. Naargelang de temperatuur zal
het kleefproces sneller of trager verlopen, rond de 15 graden zal het
kleefproces ongeveer 5 à 10 minuten in beslag nemen. Opgelet, de maden niet
te nat maken wees dus zuinig met het benevelen van de maden. De maden plakken
nu netjes aan elkaar. We kunnen van die maden koek een stukje aftrekken en
tussen de handpalm bolletjes draaien, is het bolletje klaar rollen we het in
wat droge leem of of droog voeder. Dit doen we om te beletten dat het cupje na
verloop van tijd zou volhangen met de resten van het bindmiddel. Verzwaren van
het maden bolletje kan door er een steentje in te stoppen, de afstand is
aanzienlijker groter en het zal tevens ook sneller zinken. Casters kunnen op
dezelfde wijze bereid worden, alleen de casters dienen bewaard te worden in
het water. Waarom casters? Wel ten eerste zijn casters een stuk minder
voedzaam als maden. We mogen gerust een flinke hoeveelheid casters onder het
grondvoer verwerken zonder gevaar de vis te verzadigen. De voerballetjes
blijven mooi samen en dat is een noodzaak als we op afstand vissen. Maden
daarentegen kunnen we slechts spaarzaam gebruiken, omdat de voerballetjes door
de levende maden in geen tijd uit elkaar worden geduwd. Casters blijven netjes
op de bodem liggen terwijl de maden dadelijk wegkruipen in de slijklaag.
Trouwens zijn casters superaas voor het vangen van groot formaat vis. Je zal
qua aantal stuks misschien wel minder vis vangen dan met maden, maar het
formaat vis is zonder twijfel groter. Het kan dikwijls rendabel zijn om van
maden over te schakelen op casters als aas, zeker indien er veel klein grut op
de voerplaats komt. Het
gaat u goed langs de waterkant en vang ze.. In een stuk geschreven tekst op de
pagina van "voeren op afstand" word
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||